Guernica‘nın şöyle bir anlama geldiği söyleniyor.

Doğru ama eksik. Daha doğrusu şöyle.

Yani,
Guernica Amerika’da karanlık
Dünyada değil.
Tarih bir algıyla birbirine eşitleniyor.
İçinde bulunduğumuz halden memnun değiliz.
Eğer bu rapor size ulaşmışsa burada yazan her şeyi zaten biliyorsunuz; bu rapor bir araştırma ya da bildirim raporu değil böylece…
Gerçekten ne yaptığımız inancımızın zımnen belirtisidir. Çünkü yaptığımız her şey, bir sonuca ulaşmasa bile…
Sakıncasız bir iyilik var, önce herkesin paydaşı olabildiği iddiasıyla başlıyor, sonra da herkes bu iyiye inanmaya başlıyor.
Bir kokuyu uzun bir süre almak, bir görüntüye eskiden beri bakmak, dünyaya aşina olmak, bir müziğin yalnızca bir müzik olduğunu…
Bir nişan taşıdığını düşünür mü herkes? Ya da kendisini yargılayamadığı için, acısına bile kendisini anlamsızlıkla götüren bir belirsizlik…
Kavrayabilme gücünün bir kavrayışın lehine işlediği düşünülmemeli. Örneğin, iyiyi anlayabilme gücünün insanı iyi yapacağı düşünülmemeli.
Bütün insan hareketleri tutunacak bir dal ararken sanırım, her insan ifadesinde biraz yoksunluk şeklinde tezahür edecek olan alışkanlığa boğulur.
